Mistefa Barzanî

Mela Mistefa Barzanî (1903–1979), rêberê leşkerî yê herî mezin ê kurdî yê sedsala bîstem û damezrînerê tevgera neteweyî ya kurdî ya nûjen li Iraqê. Li gundê Barzan li bakurê Iraqê di malbatek olî ya Neqşebendî ya sofî ji dayik bû. Beşdarî serhildana Şêx Seîd di 1925-an de û serhildana Barzan di 1932-an de bû, û gellek caran hate girtin û sirgûn kirin. Di 1946-an de bi Qazî Muhemmed re çû Komara Mahabadê û bû fermandarê leşkerî yê serî yê artêşa kurdî. Piştî hilweşandina Komarê, meşek mezin bi 500 mêrên xwe re bi çiyayan re ber bi Yekîtiya Sovyetê bir, ku deh salan li sirgûnê jiya. Di 1958-an de piştî şoreşa Ebd el-Kerîm Qasim vegeriya Iraqê û di 1961-an de Şoreşa Îlonê dest pê kir ku çardeh sal domand. Di 1970-an de peymana xweseriyê bi Bexdayê re pejirand, lê di 1975-an de bi Peymana Cezayîrê di navbera Iraq û Îranê de ku piştgiriya Îranê ji kurdan kir winda hilweşiya. Di 1979-an de li Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê wefat kir; cenazê wî di 1992-an de vegerand Kurdistanê û li Barzanê hate definkirin. Îro wek 'bavê-damezirîner' ê tevgera kurdî li Iraqê tê hesibandin, û kurê wî Mesûd Barzanî ji 2005-an heta 2017-an serokê Herêma Kurdistanê bû.